Foto muhabiri Hüseyin Özdemir, İstiklal Caddesi’nde gördüklerini bianet’le paylaştı. Özdemir fotoğraflar için “Dokunmak görmektir. Ya da görmek dokunmak. Dokunmak görüneni yaşamak, yaşadığını duyumsamak, algılamak, algıladığını özümsemektir. Özümsediğinse eğer sende özse işte insan olmak ordadır…” diyor.
“
Biri çıksa “ alayınızın geleceği yok”,”nereden çıkardın derseniz ? O da , bizim olmadı sizin de yok” dese ,sen ne dersin ?
—- “ o zaman yarın olmasın “ derim ,
—- ”yarın olacak , olacak ama geleceğiniz olamayacak “ derse ne dersin ?
— yarın olunca , gelecek de olur derim
— o da sana “yarın olur ama geleceğin olmaz , zamanı hayat ile karıştırma “ dese
— ”sen de falcılıkla felaket tellallığını karıştırma “derim , ayrıca o da kim ?
— Deli yazar…
— Bırak yaa ,biz de seni ciddi ciddi dinliyoruz …
— Ne ?!
— Deli Yazar ; Özkan..!
Adamın kalıbı bozuk,
bu lafı birkaç gündür ediyorum ,ilerisine varmak yani bu milletin kalıbı bozuk demek istemiyorum ,yani dilim varmıyor,varmasına engel olan ne dersen ,genelleme yapmayı sevmem der geçerim ,ama özel olan yalnız mı kalsın ,tek mi kalsın ,içim elvermiyor genelleyelim gitsin diyorum,bu kalıp nasıl düzelir dersen,bilmem derim , ama bu güne kadar yapılan tüm düzeltmeleri daha da bozduğunu söylerim ,yeni bir kalıp dersen ,zor derim ,en azından bu topraklardan öyle bir kalıpçı zor çıkar derim , neyse en iyisi hiçbir kalıba uymamak deyip ,sessizliğe dönelim…
—-yazmasam olmaz ,beynim yine kaynıyor , yine moral diplerde , yazmasam delirecem, yazsam da fark etmeyecek ama ,yazmasam daha kötü olacak, şimdi bir konuya takıldım da onu yazmasam anlamında değil ,bu tamamen yazı yazmanın ilaç olması ,yazı bağımlısı olmam gibi bir durum ,bu yazı tamamen kendimi tedavi etmeye çalışmanın parçası ,belkide ilerde bir delini hatıra defteri olur ,olursa yazı yazmanında derman olmadığı anlaşılır…hani biraz psikoloji okuduk ,bir yıl bayağı İstanbul üniversitesi psikoloji bölümde okumuşluğum var ,yani çeyrek psikolog sayılırız,sonra mı ne oldu ? sonra memleket meseleleri yüzünden ara verdik ve sonra da hayat gayilesi hesabı daha uğramadık,neyse geçelim çeyrek olayı da ,bu yazı yazma işi krizlerime derman olmazsa ,ben de bu blog işine ara verip , yazı olayını deftere yazma haline yeniden sokabilirim ,aslında bu blog işi defter haline gelmek üzere ,yazılarımız artık tat vermiyor,nereden mi anladım ? nereden olacak istatistiklerden anlıyoruz ,millet daha tatlı yerlere gidiyor doğal olarak,ben de olsam ,tatlı krizim de tutsa böyle odun gibi bloga bir daha uğramam…biraz sakinleştim …
hadi eyvallah… özkan
- polis kulağıma fısıldadı, kendini asmış dedi …
—-bodrum katın yanında polisler durdu ,ibo ne oldu git bak dedim ,abi fikret abi ölmüş dedi ,oğlum her ölene polis mi geliyor dedim ,gittim ben sordum polis kulağıma fısıldadı, kendini asmış dedi
—-tanırmıydın ?
—-tanımam mı ,her akaşma çayını ibo’nun orda beraber içer acayip mavra yapardık ,en son ibo ile arası bozulmuştu , bizim ibo ‘da yoğun bunalım yaşıyordu ,aralarıda açılmıştı ,ibo onun nasihatlarından bıkmıştı ,ben arada bir görürdüm ,en son karşı kaldırımda giderken gördüm selamımı duymadı dalgındı ,ulan dedim abimin kafası dalgın ,60 yaşlarındaydı ,tek başına internet falan takılıyordu , acayip mavracıydı , hiç konduramadım ve polise göre üç gün olmuş öleli
—çoluğu çocuğu yokmuydu?
—vardı ,ama ayrıldığı karısının yanındaydı , dün doğum günüymüş babası aramayınca ben arayayım demiş , adam günlerce öyle kalmış…
—-şehir hayatı bu , bizim de sonumuz sanki farklı mı olacak …
—–sus ulan ,moralim tam dip oldu…
—- yine de söyleyecek tam lafı bulamadım , boğazıma bir yumruk oturdu.kaldı …
“my way…” - Tarih: 13:17 17/6/2007 Yazan: sokaklarda
—-ya kardeş millet “my way “imizi bulalım yani yolumuzu bulalım diyor ve bizim Ufuk abimiz de Allah Rahmet eylesin, giderken cenazem de “my way “okuyun demiş ve günlerdir “my way” dinliyoruz…
–tamam da abi cenaze de böyle hafiften şarkı okunması olayı bizde varmıy dı? anlayamadım ,yeni bir usül mü ? yoksa ,hani ölünün vasiyeti durumu mu? şimdi bu değişik bir durum oldu ya bizim diğer kalınlar da böyle vasiyetlerde bulunur mu acaba ?, hani benim cenazem de”şu parçayı çalın,bunu çalın “durumu ,bunlar artık cenaze namazlarına hafiften orkestra da getirir ,yani olayı acayip abartırlar,sen ne dersin usta Allah göstermesin ama cenazen de senin de böyle bir isteğin olacak mı ? bileleim de hani yani diyorum..
—benim cenezemde aynı şarkıyı “my Vay be “şeklinde değiştirerek okursanız mutlu olurum …!
—ne diyeyim abi doğru diyorsun bize sadece” Vay be ” demek düşer…
|
Kuyruğunu kestirenler varmış..! 11.06.2007 Mizah |
|
 -bu seçim muhbaetleri başalyınca çakalllar ,tilkiler kuyruklarını ya kestirdiler yada kuyruklarına en yakın yerlerine dürüp büküp soktular abi ..
-ya kardeşim sende bizi yine seviyesi düşük yazılar yazmaya mecbur etme ,o kuyruk kestirme olayını ilk “Marques”"Yüzyıllık yalnızlık “adlı kitabındayazmıştı ,bazıları varmış evrimini tam tamamlamışlar herhalde bunlarun harbiden kuyrukları varmış ve bunlar bundan utandıklarından doktorlara gider kuyruğunu kestirirlermiş ve aslında bu bazı yörelerde bilinirmiş ama genelde saklanırmış ve bunu tazdıktan sonra “Gabriel “abi ona mektuplar gelmeye başlamış baba sen nerden biliyorsun bu işi gerçekten bende de kuyruk var utanıyorum diye ,bunu geçmişte bir yerlerde okumuştum ve hatta onun geyiği bizde çok eskiden de yapılırdı …doğulu vatandaşlarımız için söylenirdi ,neyse kardeşim gerçekten kuyruğu olanlara Allah yardımcı olsun ama böyle kuyruğunu bi tarafına sokup gezen çakallar tabi şimdi tertemiz pürü pak dolaşıyorlardır ,varya onlardaki kibarlık pavyon barmenlerinde bile olamaz… hocam ya birşey daha duydum ama inanmadım ,Beyoğlu´nda erkekler pavyonu varmış ,ne işi? Ulan selim sen bir daha böyle sıfır seviye muhabetlerle gelme ,bizi de bozma ,varsa var ne yani kadınlara sorsan en merak ettiklri yerlerin başında pavyonlar gelir ve erkek kılığına girip erkek arkadaşları ile pavayona gidenler bile varmış,yani inarım ,bozulmanın, çürümenin sınırı varmı kardeşim ,erkeklerle her konu da yarışmaları lazım ya..! sokaklarda Özkan Can |
|
mecburen yaşamlar… - Tarih: 12:14 30/5/2007 Yazan: sokaklarda
-Mecburen yaşamlar ,yada mecburen yaşananlar diye bir şey var be usta ,
-ne gibi kardeş ?
-adam aslında hiç de öyle olmak istemiyor ama mecburen yapıştığı bir düzen var ve ona alternatif de yok ,kendi de sıyrılacak,sıvışacak güçte değil mecburen o hayatı devam ettiriyor ,anladın..?
-anlaşılmayacak bir şey yok o dediğin faşizmin aile tipi modeli ve o insanlar, ki bu sayı çoğunluktadır ve illaki aile de olmaya gerek yok ,bir kişilik de olabilir ,yani mecburen ve istemeden yaşantılar bu düzenin en büyük günahıdır ve insanlar ,sırf bu yüzden gerçek olamamaktalar,gerçek yaşamamaktalar ve o insanlar aslında küçük çocuklar kadar günahsızdırlar ,bu düzeni mecburen , teslim alınmışcasına yaşayanlar yaptıklarından da yaşadıklarından da sorumlu değillerdir ,çünkü onlar gerçek onlar değildir…
-daha fazla konuşmaya gerek bile yok ,sokaklar anlamsız hayatlar,teslim alınmış yaşamlarla dolu ,mecburen yaşam esirlik,tutsaklık ,işin acı yanı kader bile olabilir…
-kırılır mı bu mecburiyet?
-sanmam ,çünkü hayallerle savaşmak en zor olanı…kazanmak ise imkansız…
onlar için halk… - Tarih: 12:52 28/5/2007 Yazan: sokaklarda
onlar için halk ; kapıcıları ,hizmetçileri,şöförleri,korumaları ,hizmetçileri yani kendilerine hizmet edenler olduğunu zannederler ,belki bu yüzden salakça rahatlar ve bizler de onun için rahatsız tiplerizdir..
